بررسى هر يك از اين ويژگىها خواهيم پرداخت و از آن جا كه عصمت بحث بسيار مهمى است ، آن را در انتها به صورت مستقل و مفصل مورد بررسى قرار خواهيم داد . 1 . هاشمى بودن اين شرط به شيعه نسبت داده شده است ؛ اما از آن جا كه شيعه در امامت قائل به نص است ، بحث در اين باره - با وجود نص - بىمورد است . انتخاب و نصب امام بر عهدهء خداست و مردم در اين باره حقى ندارند . خداى تعالى مىفرمايد : « وَما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَلا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّه وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ » ؛ « 1 » وقتى خدا و رسولش امرى را مقرّر كنند ، هيچ مرد و زن مؤمنى در مورد آن از خود اختيارى ندارند . هم‌چنين از آن جا كه امامت جانشينى و نيابت رسول خداست ، پس « ما يعتبر في النبي ، يعتبر في الإمام بعد النبي » و خداى تعالى مىفرمايد : « اللَّه أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ » ؛ « 2 » خدا بهتر مىداند كه رسالتش را كجا قرار دهد . بنابراين چنان كه انتخاب رسول بر عهدهء خداست ، امام نيز از سوى خداوند متعال تعيين مىشود و احدى حق ندارد در اين باره نظر دهد . از سوى ديگر با توجه به نصوص و ادله درمىيابيم كه خداى تعالى امامان و خلفاى خود را از ميان بنو هاشم و بلكه از اهل بيت رسالت انتخاب كرده است ؛ پس هاشمى بودن امام شرطى نيست كه شيعه براى امام تعيين كند ، بلكه نص از اين حقيقت حكايت دارد كه امامان الاهى از قريش ، از بنو هاشم و از اهل بيت رسالت‌اند . « 3 »

--> ( 1 ) . سورهء احزاب : آيه 36 . ( 2 ) . سورهء انعام : آيه 124 . ( 3 ) . قريش اعم از بنو هاشم و بنو هاشم اعم از خاندان رسالت است .